آنچه در روزها و هفتههای پیش بر همه ما گذشت، اتفاقی ساده نبود. زخم جانکاهی بود که بر دل این سرزمین نشست. جانهایی از دست رفتند که هرکدام روایت ناتمامی از زندگی بودند؛ کودکانی که آینده از آنان دریغ شد، نوجوانان و جوانان و زنان و مردانی که مجال ادامه نیافتند و پرپر شدنشان داغی سترگ بر دل همه ما نهاد.
آنان تنها نام و عدد نبودند؛ هرکدام جهانی از رویا و زندگی ناتمام بودند که فقدانشان، ماتم و پریشانی را در خیابانها، خانهها و دلها گسترده است.
شهرکتاب خود را جدا از این سوگ مشترک نمیداند و در غم از دست دادن فرزندان این سرزمین، در کنار مردمی ایستاده است که اندوه و درد را زندگی میکنند. واژهها شاید مرهم نباشند، اما میتوانند شاهدی بمانند بر رنجی که بر این سرزمین گذشته و نباید از یاد برود.
