img
img
img
img
img
img
تاریخ انتشار: ۱۴ شهریور ۱۴۰۵
روباه شنی بیرون از حباب انتخاب؛ کتابی که قرار نبود پیدایش کنیم

روباه شنی بیرون از حباب انتخاب؛ کتابی که قرار نبود پیدایش کنیم

اول این را روشن کنیم: ما رأی اضافه نداریم. نه من، نه بقیه بچه‌هایی که در جلسه‌های روباه شنی هستیم. هرکداممان یک رأی داریم، مثل هر شرکت‌کننده دیگری، برای هر کتابی که خوانده‌ایم. اگر من یک کتاب را خیلی دوست داشته باشم، رأی من به خاطر این‌که در گروه اجرایی‌ام دو تا نمی‌شود. همه شرکت‌کنندگان برای هر کتاب که خوانده‌اند یک رأی دارند.

فرق در جای دیگری است. ما فقط نمی‌آییم رأی بدهیم و برویم. رأی‌ها و نظرها در سیستم ثبت می‌شوند و ما در جلسه‌ها درباره چیزهای دیگری هم که دوروبر جایزه اتفاق می‌افتد حرف می‌زنیم: این‌که چطور روباه شنی را بهتر معرفی کنیم، چطور بچه‌های بیشتری را به مشارکت دعوت کنیم، یک کلیپ از کدام تصویر شروع شود یا برای رساندن خبر جایزه به کسانی که هنوز آن را نمی‌شناسند چه کارهایی می‌شود کرد.

این بخش همیشه مرتب و بی‌دردسر نیست. ممکن است چیزی را با اطمینان پیشنهاد بدهم و سه نفر بگویند نه، اصلاً خوب نیست. ممکن است پیشنهادی که اول چندان جدی گرفته نمی‌شود، بعد از چند تغییر تبدیل شود به چیزی که همه با آن موافق‌اند. بعضی وقت‌ها هم جلسه تمام می‌شود و هنوز به نتیجه نرسیده‌ایم.

در یکی از جلسه‌های قبل قرار شد پوستر رسمی جایزه را خودمان ببریم خیابان انقلاب و با کتاب‌فروش‌ها حرف بزنیم. دیدن پوستر در صفحه یا کانال جایزه با این‌که آن را دست بگیری و وارد یک کتاب‌فروشی شوی فرق دارد. آنجا باید برای آدمی واقعی توضیح بدهیم روباه شنی چیست و چرا فکر می‌کنیم بچه‌های بیشتری باید آن را بشناسند.

رأی‌ها هم عدد خالی نیستند. در کنار رأی‌ها، نظرهایی ثبت شده که نشان می‌دهند هر خواننده با کتاب چه تجربه‌ای داشته است. وقتی این نظرها را می‌خوانیم، می‌بینیم انتخاب‌ها همیشه آن‌قدر صاف و روشن نیستند که در یک جدول به نظر می‌رسند. یکی کتابی را دوست داشته اما با پایانش مشکل داشته، دیگری شاید به کتابی رأی نداده باشد اما درباره بخشی از آن نکته‌ای نوشته باشد که آدم را وادار می‌کند دوباره به کتاب فکر کند.

ما هنوز دنبال جواب این سؤالیم: چطور بچه‌های بیشتری وارد این ماجرا شوند؟ نه فقط کسانی که از قبل کتاب می‌خوانند و صفحه‌های کتاب را دنبال می‌کنند. آن کسی که کتابی خوانده اما فکر می‌کند نظرش به درد نمی‌خورد چه؟ شاید بخشی از کار ما همین باشد که راهی را برای حضور و مشارکت او پیدا کنیم.

هرکداممان برای هر کتابی که خوانده‌ایم فقط یک رأی داریم. اما روباه شنی فقط جمع‌زدن این رأی‌ها نیست. پشت هر رأی تجربه خواندن کسی قرار دارد و دوروبر این رأی‌ها هم کارهایی جریان دارد که قرار است آدم‌های بیشتری را به خواندن، نظر دادن و وارد شدن به این گفت‌وگو دعوت کند.